Sprengigosið í Öræfa­jökli 1362 er mann­skæð­asta eld­gos sem orðið hefur á Íslandi og um leið eitt mesta gjóskugos á jörð­inni síð­ustu árþús­und.  Rúm­mál gjósk­unnar hefur verið um 10 rúm­kíló­metrar sem er um 4 sinnum meira en í Heklugos­inu 1104 sem þó var mjög stórt gos.  Eins og algengt er í stórum þeyti eða sprengigosum þá var gjóskan súr og ljós­lit.  Hún finnst víða í jarð­vegi suð­austan lands.

Óvíst er hve margir fór­ust í gos­inu en talið er að 20–40 býli hafi verið í byggð á Litla­hér­aði árið 1362.  Þau sóp­uð­ust í burtu í ham­fara­hlaupi sem æddi niður undan háu og bröttu fjall­inu.  Byggðin eydd­ist með öllu, fólk og fén­aður fórst.  Mikið tjón varð ann­ars­staðar í nágrenni eldstöðvarinnar.

Gosið varð eftir um 900 ára gos­hlé í fjall­inu.  Öræfa­jök­ull gaus svo aftur árið 1727.  Það var miklu minna gos en þó lét fjallið illa.  Það er kannski eins gott að Öræfa­jök­ull sé ekki virk­ara eld­fjall en hann er, þau fáu gos sem þar verða eru ekki þau þægilegu og mein­lausu túristagos sem við vildum helst sjá.